Beloved

On secluded sand 

I am a whale, beached

Crushing under my weight 

Cursing the low tide night

No free meal, i learn 

Paying taxes for my earn 

Cries and laughter on a scale 

Mounted due has me pale 

Sleep, hunger, and peace 

I've traded for my breath

Outside a newness shines bright

Inside is rotting, losing fight 

World faded away, unaware 

With closed eyes, i stare 

At your image in my mind 

Wondering, are you fine, are you sound 

Entanglements bind me to a spot 

Love and laughter, that can't be lost 

My body is my walking stick 

My soul floats to you at every tick

BhaShe

ಜೊತೆಗಾತಿ

ಹರಿಯೋ ನದಿಯ ದಾರಿಗುಂಟ 

ನಡೆವೆನೆಂಬ ಪಥಿಕನೇ, 

ಈಜು ಬರುವುದೇನು? 

ಸಾಗರದ 

ವಿಳಾಸ ಅರಿತಿರುವೆಯೇನು?

ಹಸಿವು, ನೋವು, ಹೆದರಿಕೆಗಳ

ಸೆಣೆಸಿ ಗೆಲುವೆಯೇನು? 

ಕಾಡು, ಜಿಗ್ಗು, ಕೊರಕಲುಗಳಲೂ 

ಜೊತೆಗೆ ಬರುವೆಯೇನು? 

ಬಿರುಮಳೆಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ 

ಬದುಕಿ ಉಳಿಯುವೇನು? 

ಹಲವು ತೊರೆಗಳ್ಬಂದು ಕೂಡೆ 

ಪಥವು ಮರೆಯದೇನು? 

ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟವಳಿಗೆ 

ನಿನ್ನ ಜೊತೆ, ಅದೇನು? 

ಸಾಗರದಿ ಸೇರಿಹೋಗೆ 

ನಿನ್ನ ಗುರಿಯು ಏನು? 

ಭಾಶೇ!

ವಲಸೆ

ಮಂಜಿನ ತುಂಡು ಖಂಡಗಳಿಂದ 

ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಪಡೆವೆಡೆಗೆ 

ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ, ಬರಡು ಬದುಕಿಂದ 

ಊಟ ಉಳಿಯುವಷ್ಟಿರುವೆಡೆಗೆ 

ಬಿಸಿಲು ಕಾದು, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದರೆ 

ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ತಂಪಿಗೆ 

ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಮೀನುಗಳು ಹೋಗುವುದು 

ಒಂದು ದೇಶದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕಲ್ಲ 

ಬದುಕು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ ಊಟವಲ್ಲ 

ಹಸಿವು 

ಊಟದ ದಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ 

ಛಳಿ 

ಸುರಕ್ಷತೆಯೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ 

ಸಂತಾನ 

ಜೀವ ತೆರಲೂ ಧೈರ್ಯ ಕೊಡುತ್ತದೆ 

ಗೆರೆಗಳೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ 

ಮನೆ, ಬೀದಿ, ಊರು, ರಾಜ್ಯ, ದೇಶ 

ಬಣ್ಣ, ಭಾಷೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಬದುಕು ಬೇರೆಯಾದರೆ 

ನಾವು, ಅವರು, ನಮ್ಮವರು, ಇತರರು 

ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ 

ಅರ್ಥ ಉಳಿದಿಲ್ಲ 

ಪ್ರಾಣಿತ್ವವನ್ನೇ 

ಗುರುತಿಸೋಣ 

ಅಭ್ಯಸಿಸೋಣ 

ಕಲಿಯೋಣ

ಬಾಳೋಣ 

ಭಾಶೇ 

Duet

You say No to me

I say Yes to something 

Pushed away by your silence

I fall into the arms of cigarettes

Ignored by your whole being

I seek company in alcoholic drinks

The unending pain of missing you

Isn't relieved by many pills I take 

I sink of desperation, needing you 

I can't live anymore for my sake 

You walk on water, crossing a river 

I am slowly sinking in the muck 

I've ruined my life, I cry in despair 

But honestly, who gives a fuck? 

BhaShe

ಸೇವೆ

ಶ್ರೀಮಂತ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರನ್ನು 

ಬಡ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳುಗಳು 

ವಾಯುವಿಹಾರ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ 

ಶ್ರೀಮಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು 

ಬಡ ಅಮ್ಮಂದಿರು 

ದಿನವಿಡೀ ಸಾಕುತ್ತಾರೆ  

ಬಡ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರು 

ಒಪ್ಪತ್ತಿನ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ 

ಇನ್ನೂ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ 

ಬಡ ಮಕ್ಕಳುಗಳು 

ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು 

ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ 

ಅರಮನೆಯಿದೆಯೆಂದರೆ 

ಕೈ, ಕಾಲಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು 

ಸೇವಾವರ್ಗವೂ ಇರಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ? 

ಪಕ್ವಾನ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ 

ಉಣಬಡಿಸುವ, ತೊಳೆಯುವ 

ಹೊಟ್ಟೆಗಳೂ ಹಸಿದಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? 

ಕೈಯೆತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ 

ಪುಣ್ಯ ತರುವ ದಾನವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ 

ಪಾಪ ತೊಳೆವ ಸಾಬೂನು 

ಹರಿದು ಬಂದ ದೌರ್ಜನ್ಯದ 

ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವಲ್ಲವೇನು 

ತಲೆತಲಾಂತರದ ಆಸ್ತಿಯು? 

ಭಾಶೇ 

ಕಾಡುವ ಸ್ತನ

ಮೂವತ್ತಿನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿಲ್ಲ 

ಸ್ತನದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣವೆರಡು ಗೆಡ್ಡೆ 

ಓಡಲು ಅಮ್ಮ ಬದುಕಿಲ್ಲ 

ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಾಯುತ್ತಿದೆ ನಿದ್ದೆ 

ಅಮ್ಮ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಬಿಟ್ಟಾಳೇ 

ಡಾಕ್ಟರ ಬಳಿ ಹೋಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು 

ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕಾಯದೇ 

ಔಷದಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು 

ಒಳಗೇ ಉಳಿಸಲು ಭಯ 

ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ಬಾತ್ ರೂಮಿನ ಗುಟ್ಟು 

ಸಾವೇ ಕಂಡಂತೆ ಗಾಬರಿ 

ನೋವೀಗ ಅವಳ ಸ್ವತ್ತು 

ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದು, ಮುಗಿದು 

ನಿರಾತಂಕ, ನಿರಾಳ 

ಭರವಸೆ, ಮತ್ತೆ ಬರದು 

ಕಾಲ ಹಾಕುವ ಗಾಳ. 

ಭಾಶೇ 

ಆಟ

ಮೈದಾ ಹಾಕಿದ್ದು 

ಎಣ್ಣೆಯಲಿ ಕರಿದದ್ದು 

ಸಕ್ಕರೆ ಸುರಿದದ್ದು 

ಬೀದಿ ಬದಿಯದ್ದು 

ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದು 

ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ 

ಮನೆಯಲೇ ಮಾಡಿದ್ದು 

ಎಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವಾಗ 

ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ 

ಹನಿ ಕೇಕು 

ಮಸಾಲಪುರಿ 

ಬರ್ಗರ್ರು 

ಫಿಂಗರ್ ಚಿಪ್ಸು 

ಫಪ್ಸು, ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ 

ಕಣ್ಣು ನೋಡಿ 

ಮೂಗು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ 

ಬಾಯಿ ಲಾಲಾರಸ ಸೃಜಿಸಿ 

ತಿನ್ನುವ ಸುಖವ ನೆನೆಯುತ್ತಿರೇ 

ಮೇನಕೆಯ ಮುಂದೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ತಪಸ್ಸು 

ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಕರಗುತ್ತೇನೆ 

ನನ್ನದೇ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಮರುಗುತ್ತೇನೆ 

ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ 

ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ 

ಕಡೆಗೆ ಮಣಿದು ಮುಕ್ಕುತ್ತೇನೆ 

ವಾರವಿಡೀ ಅಪರಾಧೀ ಮನೋಭಾವ 

ಚೂರು ಜಾಸ್ತಿ ವಾಕಿಂಗು 

ಕಡಿಮೆ ಈಟಿಂಗು 

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ 

ಫಾಸ್ಟಿಂಗು, ಡಯಟಿಂಗು, ಸ್ಲೀಪಿಂಗು 

ವಾರ, ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ

ಹೊಸದೊಂದು ಖಯಾಲಿ 

ಮನದಲ್ಲಿ ಖಾಯಿಲೆ 

ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಷ್ಟೂ 

ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವ ಯೋಚನೆಯೇ 

ಹಿಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಹರೋ ಹರ 

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಲಗಾಮು ಹಾಕಿ 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೈಬಿಟ್ಟು 

ಖುಷಿಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನದೇ ಬದುಕಿನೊಡನೆ 

ಭಾಶೇ

ಶೋಕ

ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದ ನೆನೆದು 

ಒಮ್ಮೆ ಅಳಬೇಕಿದೆ, ನೋಡು 

ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬರುವಂತೆ 

ಬಯಸದೇ ಬಂದದ್ದು 

ಮನಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು 

ಬಯಸಿ ಪಡೆದದ್ದು

ಉಳಿವುದೆಂದು ಎಣಿಸಿದ್ದು 

ಉಳಿಯಲೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದು 

ಉಳಿಸಲು ದಣಿದಿದ್ದು 

ಸತ್ತು ಹೊಯ್ತು 

ಇಲ್ಲದಾಯ್ತು 

ಅಳಿದು ಹೋಯ್ತು 

ಯಾರ ತಬ್ಬಿ ಅಳಲಿ 

ಕಣ್ಣು ಮೂಗು ಒರೆಸುತಾ 

ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕವಾಗಿ 

ಅಳಲೇ ಬೇಕಿದೆ 

ಸೂತಕ ಕಳೆವವರೆಗೂ 

ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುವವರೆಗೂ 

ಅಳದೇ ಭಾರ ಅಳಿಯದು 

ಭಾವ ಅರಳದು 

ಭಾನು ಬೆಳಗದು 

ಸತ್ತುಹೋದ ಹೆಗಲೇ 

ತಲೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿತ್ತು 

ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದಾಗಿತ್ತು 

ಈಗ, ನನ್ನ ನಾನೇ ಅಪ್ಪುತ್ತೇನೆ 

ಕಣ್ಣೀರ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಬೆನ್ನ ನಾನೇ ನೀವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಉಸಿರ ಹಿಡಿಯಲಾರೆ 

ಅಳದೇ ಉಳಿಯಲಾರೆ 

ಬದುಕ ಮುಂದೂಡಲಾರೆ 

ಭಾಶೇ