ವಲಸೆ

ಮಂಜಿನ ತುಂಡು ಖಂಡಗಳಿಂದ 

ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಪಡೆವೆಡೆಗೆ 

ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ, ಬರಡು ಬದುಕಿಂದ 

ಊಟ ಉಳಿಯುವಷ್ಟಿರುವೆಡೆಗೆ 

ಬಿಸಿಲು ಕಾದು, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದರೆ 

ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ತಂಪಿಗೆ 

ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಾಣಿ, ಮೀನುಗಳು ಹೋಗುವುದು 

ಒಂದು ದೇಶದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕಲ್ಲ 

ಬದುಕು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟ ಊಟವಲ್ಲ 

ಹಸಿವು 

ಊಟದ ದಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತದೆ 

ಛಳಿ 

ಸುರಕ್ಷತೆಯೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ 

ಸಂತಾನ 

ಜೀವ ತೆರಲೂ ಧೈರ್ಯ ಕೊಡುತ್ತದೆ 

ಗೆರೆಗಳೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ 

ಮನೆ, ಬೀದಿ, ಊರು, ರಾಜ್ಯ, ದೇಶ 

ಬಣ್ಣ, ಭಾಷೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಬದುಕು ಬೇರೆಯಾದರೆ 

ನಾವು, ಅವರು, ನಮ್ಮವರು, ಇತರರು 

ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ 

ಅರ್ಥ ಉಳಿದಿಲ್ಲ 

ಪ್ರಾಣಿತ್ವವನ್ನೇ 

ಗುರುತಿಸೋಣ 

ಅಭ್ಯಸಿಸೋಣ 

ಕಲಿಯೋಣ

ಬಾಳೋಣ 

ಭಾಶೇ 

ಸೇವೆ

ಶ್ರೀಮಂತ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರನ್ನು 

ಬಡ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳುಗಳು 

ವಾಯುವಿಹಾರ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ 

ಶ್ರೀಮಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನು 

ಬಡ ಅಮ್ಮಂದಿರು 

ದಿನವಿಡೀ ಸಾಕುತ್ತಾರೆ  

ಬಡ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರು 

ಒಪ್ಪತ್ತಿನ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ 

ಇನ್ನೂ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ 

ಬಡ ಮಕ್ಕಳುಗಳು 

ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತು 

ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ 

ಅರಮನೆಯಿದೆಯೆಂದರೆ 

ಕೈ, ಕಾಲಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು 

ಸೇವಾವರ್ಗವೂ ಇರಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ? 

ಪಕ್ವಾನ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ 

ಉಣಬಡಿಸುವ, ತೊಳೆಯುವ 

ಹೊಟ್ಟೆಗಳೂ ಹಸಿದಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ? 

ಕೈಯೆತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ 

ಪುಣ್ಯ ತರುವ ದಾನವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ 

ಪಾಪ ತೊಳೆವ ಸಾಬೂನು 

ಹರಿದು ಬಂದ ದೌರ್ಜನ್ಯದ 

ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವಲ್ಲವೇನು 

ತಲೆತಲಾಂತರದ ಆಸ್ತಿಯು? 

ಭಾಶೇ 

ಕಾಡುವ ಸ್ತನ

ಮೂವತ್ತಿನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಿಲ್ಲ 

ಸ್ತನದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣವೆರಡು ಗೆಡ್ಡೆ 

ಓಡಲು ಅಮ್ಮ ಬದುಕಿಲ್ಲ 

ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಾಯುತ್ತಿದೆ ನಿದ್ದೆ 

ಅಮ್ಮ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಬಿಟ್ಟಾಳೇ 

ಡಾಕ್ಟರ ಬಳಿ ಹೋಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು 

ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕಾಯದೇ 

ಔಷದಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು 

ಒಳಗೇ ಉಳಿಸಲು ಭಯ 

ಸ್ನೇಹಿತೆಗೆ ಬಾತ್ ರೂಮಿನ ಗುಟ್ಟು 

ಸಾವೇ ಕಂಡಂತೆ ಗಾಬರಿ 

ನೋವೀಗ ಅವಳ ಸ್ವತ್ತು 

ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದು, ಮುಗಿದು 

ನಿರಾತಂಕ, ನಿರಾಳ 

ಭರವಸೆ, ಮತ್ತೆ ಬರದು 

ಕಾಲ ಹಾಕುವ ಗಾಳ. 

ಭಾಶೇ 

ಆಟ

ಮೈದಾ ಹಾಕಿದ್ದು 

ಎಣ್ಣೆಯಲಿ ಕರಿದದ್ದು 

ಸಕ್ಕರೆ ಸುರಿದದ್ದು 

ಬೀದಿ ಬದಿಯದ್ದು 

ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದು 

ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ 

ಮನೆಯಲೇ ಮಾಡಿದ್ದು 

ಎಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವಾಗ 

ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ 

ಹನಿ ಕೇಕು 

ಮಸಾಲಪುರಿ 

ಬರ್ಗರ್ರು 

ಫಿಂಗರ್ ಚಿಪ್ಸು 

ಫಪ್ಸು, ಇತ್ಯಾದಿ, ಇತ್ಯಾದಿ 

ಕಣ್ಣು ನೋಡಿ 

ಮೂಗು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿ 

ಬಾಯಿ ಲಾಲಾರಸ ಸೃಜಿಸಿ 

ತಿನ್ನುವ ಸುಖವ ನೆನೆಯುತ್ತಿರೇ 

ಮೇನಕೆಯ ಮುಂದೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ತಪಸ್ಸು 

ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಕರಗುತ್ತೇನೆ 

ನನ್ನದೇ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಮರುಗುತ್ತೇನೆ 

ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ 

ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ 

ಕಡೆಗೆ ಮಣಿದು ಮುಕ್ಕುತ್ತೇನೆ 

ವಾರವಿಡೀ ಅಪರಾಧೀ ಮನೋಭಾವ 

ಚೂರು ಜಾಸ್ತಿ ವಾಕಿಂಗು 

ಕಡಿಮೆ ಈಟಿಂಗು 

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ 

ಫಾಸ್ಟಿಂಗು, ಡಯಟಿಂಗು, ಸ್ಲೀಪಿಂಗು 

ವಾರ, ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ

ಹೊಸದೊಂದು ಖಯಾಲಿ 

ಮನದಲ್ಲಿ ಖಾಯಿಲೆ 

ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಷ್ಟೂ 

ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುವ ಯೋಚನೆಯೇ 

ಹಿಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಹರೋ ಹರ 

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಲಗಾಮು ಹಾಕಿ 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೈಬಿಟ್ಟು 

ಖುಷಿಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನದೇ ಬದುಕಿನೊಡನೆ 

ಭಾಶೇ

ಶೋಕ

ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದ ನೆನೆದು 

ಒಮ್ಮೆ ಅಳಬೇಕಿದೆ, ನೋಡು 

ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬರುವಂತೆ 

ಬಯಸದೇ ಬಂದದ್ದು 

ಮನಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದು 

ಬಯಸಿ ಪಡೆದದ್ದು

ಉಳಿವುದೆಂದು ಎಣಿಸಿದ್ದು 

ಉಳಿಯಲೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದು 

ಉಳಿಸಲು ದಣಿದಿದ್ದು 

ಸತ್ತು ಹೊಯ್ತು 

ಇಲ್ಲದಾಯ್ತು 

ಅಳಿದು ಹೋಯ್ತು 

ಯಾರ ತಬ್ಬಿ ಅಳಲಿ 

ಕಣ್ಣು ಮೂಗು ಒರೆಸುತಾ 

ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕವಾಗಿ 

ಅಳಲೇ ಬೇಕಿದೆ 

ಸೂತಕ ಕಳೆವವರೆಗೂ 

ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುವವರೆಗೂ 

ಅಳದೇ ಭಾರ ಅಳಿಯದು 

ಭಾವ ಅರಳದು 

ಭಾನು ಬೆಳಗದು 

ಸತ್ತುಹೋದ ಹೆಗಲೇ 

ತಲೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿತ್ತು 

ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದಾಗಿತ್ತು 

ಈಗ, ನನ್ನ ನಾನೇ ಅಪ್ಪುತ್ತೇನೆ 

ಕಣ್ಣೀರ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಬೆನ್ನ ನಾನೇ ನೀವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಉಸಿರ ಹಿಡಿಯಲಾರೆ 

ಅಳದೇ ಉಳಿಯಲಾರೆ 

ಬದುಕ ಮುಂದೂಡಲಾರೆ 

ಭಾಶೇ

ಕಾಲ

ಭಾವನೆಗಳ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವಾಗಿ 

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ ನೀನು 

ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವೆ ನಾನು 

ಮಾತಾಡಲೇ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ 

ಮೆದುಳು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡು 

ತಡಕಾಡುತ್ತಿರುವೆ ಉಸಿರಾಡಲೂ ಕೂಡ 

ಸುನಾಮಿ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಮೊದಲು 

ಖಾಲಿಯಾದಂತೆ ಸಾಗರದ ಒಡಲು 

ಎದೆ ಬತ್ತಿ,ಗುಳಿತೋರಿ, ಬಂಜರಾದಂತಿದೆ 

ನಿರ್ನಾಮಗೊಳಿಸಲೇ ಬರುವ ಅಲೆ 

ಬಂದು ಎರಗಲಿ ಬಿಡು ನನ್ನೊಳಗೆ 

ಬದುಕಬೇಕಾದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಗುಳೆ ಹೋಗಾಗಿದೆ

ಮತ್ತೆ ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗಬಹುದು 

ಹೊಸ ಭಾನು, ಹೊಸ ಭೂಮಿ, ಹೊಸ ನಾನು 

ಅಳಿಸಿಹೋಗಬಹುದು ಈ ನಾಗರೀಕತೆ 

ಪಳೆಯುಳಿಕೆಗಳು ಉಳಿದೇ ಉಳಿದಾವು 

ನೆನಪಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕ ಬಯಸುವೆ ನಿನ್ನ 

ಹೊಸ ಯುಗಕ್ಕೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿರುವೆ 

ಭಾಶೇ

ಬದಲಾವಣೆ

ಗಾಣದ ಎತ್ತು 

ಸುತ್ತಿದಲ್ಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ 

ಎಣ್ಣೆ ಇಳಿಯುತ್ತದೆ 

ವಾಶಿಂಗ್ ಮಶೀನಿನಲ್ಲಿ 

ಬಟ್ಟೆ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ 

ಮುಗಿದಾಗ ಶುಭ್ರವಾಗಿದೆ

ಟ್ರೆಡ್ ಮಿಲ್ ನಲ್ಲಿ 

ನಿಂತಲ್ಲೇ ಓಡಿದರೂ 

ಬೊಜ್ಜು ಕರಗಿದೆ 

ಗೂಡಲ್ಲಿ ಬೇಯುವ ಇಟ್ಟಿಗೆ 

ಬಣ್ಣ ಬದಲು 

ಸ್ವಭಾವವೂ ಬೇರೆ 

ಹರಿವ ನೀರಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕತ್ತಾಳೆ 

ಕರಗಿ, ಕೊಳೆತು 

ಉಡಿದು ಹಗ್ಗವಾಯ್ತು 

ಶುರುಮಾಡಿದಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದೆನೆಂದು 

ನೊಂದು ನೋಡಿದರೆ 

ನಾನೇ ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು 

ನನ್ನರಿವಿಗೇ ಬಾರದಿದ್ದರೆ 

ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೇ? 

ಭಾಶೇ

ಮಗುವಿಗೆ

ನೀ ಬೇಡ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೇ 

ಮೋಡ ಚದುರುವುದಿಲ್ಲ 

ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ 

ಸೂರ್ಯ ಹೊಮ್ಮುವುದಿಲ್ಲ 

ನೀನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಪಂಚ 

ಪ್ರಪಂಚವೇ ನೀನಲ್ಲ 

ನಾವು ನಿನ್ನ ಗೊಂಬೆಗಳಿರಬಹುದು 

ಇನ್ಯಾರೂ, ಇನ್ಯಾವುದೂ, ಅಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನಿನ್ನವು 

ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳೂ ಕೂಡ 

ಒಳಿತಿರಬಹುದೆಂದು ತಿಳಿಹೇಳಬಹುದು 

ನಿನ್ನಷ್ಟೇ ನಮಗೂ ಅರಿವಿಲ್ಲ

ನಾವು ಬಯಸಿ ಪಡೆದ ಮಗು 

ನೆರವೇರದಾಸೆಗಳ ವಾರಸಲ್ಲ 

ನಮ್ಮ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ 

ಜೀವಕ್ಕೆ, ಶಕ್ತಿಗೆ, ಬುದ್ದಿಗೆ ಇರಬಹುದಲ್ಲವೇ? 

ಭಾಶೇ

ಸುಡುಗಾಡು

ಈ ಮರುಭೂಮಿ, ನನ್ನದೇ ಸೃಷ್ಟಿ 

ನೀರ ಕಾಲುವೆ ಮಾಡಿ, ಹೊರಗೆ ಹರಿಸಿ 

ಇದ್ದ ಹಸುರಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಟ್ಟು ಉರಿಸಿ 

ನೆಲದೊಳಗಣ ಬೀಜಕ್ಕೆ ವಿಷ ಬೆರೆಸಿ 

ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೇ ಮಾಡಿದ್ದು ಈ ಮರುಭೂಮಿಯ 

ಇಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ 

ಹತಾಶೆಯ ಬಿಸಿಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ 

ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಸೂರ್ಯ ಸುಡುತ್ತಾನೆ 

ಕರ್ತವ್ಯದ ಕಲ್ಲು ಸಿಡಿದು ಕಣ್ಣ ಚುಚ್ಚುವಾಗ 

ಒಂಟಿ ರಕ್ತದ ಹನಿ ಒಸರುತ್ತದೆ 

ದೂರದಿಂದ ಹಾರಿಬರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು 

ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ಕಮರಿ ಕರಕಾಗುತ್ತವೆ 

ಬಿಲದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಆಚೆ ಬಂದ ಇಲಿ 

ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಬೆಂದು ಬಲಿ 

ಇದು ನನ್ನದೇ ಸ್ವಂತದ ಸುಡಗಾಡು 

ನಾ ಹೊತ್ತ ಹರಕೆಯ ಫಲ, ಬೇಡಿದ ವರ 

ಹೊನ್ನನಷ್ಟೇ ಹೊರತೆಗೆವ ಆಸೆಯಲಿ 

ಕಡೆಗೆ ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ 

ಭಾಶೇ

ಹುಡುಕಾಟ

ಹುಡುಕಾಟ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ 

ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುದಲ್ಲ 

ಬೆಳಕಲ್ಲೇ ಸಿಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ 

ಅದೇನೆಂದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ 

ಹುಡುಕಾಟ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ 

ಏನೋ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ಭಾವ 

ಇರಲೇಬೇಕೆಂಬ ವಾದ 

ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಪೂರ್ಣತೆಯಿದೆ 

ಇದ್ದೂ ಅಪೂರ್ಣತೆಯಿದೆ 

ನನಗೆ ಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇ 

ಪ್ರಪಂಚದ ಗೋಜಿಲ್ಲ 

ಇಂಥದ್ದೇ ಬೇಕೆಂದು 

ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ 

ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಕಾತರಳಾಗಿ 

ಉರುಳುವ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ 

ಕೊರಳಿಗೆ ಉರುಳಾಗಿ 

ನಾಳೆಗಳು ಇಂದುಗಳಾಗಿ 

ಸಿಗುವುದೋ, ಇಲ್ಲವೋ 

ಸಿಕ್ಕರೂ ನಾ ಅರಿಯುವೆನೇ? 

ಏನು ಬೇಕೆಂದೇ ಅರಿಯದೆ 

ದೊರೆಯಿತೆಂದು ಹೇಗೆ ಗುರುತುಮಾಡಲಿ? 

ಭಾಶೇ

ಅಸ್ಪಷ್ಟ

ಎದೆಯಾಳದಿಂದೆದ್ದು ಬರುವ ನೋವಿಗೆ 

ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಡಲು ಹೆದರುತ್ತೇನೆ 

ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುರಿದು ಹೋಗುವುದೆಂದು 

ಹಗಲುಗನಸುಗಳ ಗುಡ್ಡೆಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ಮಿಸುಕಾಡಲಾಗದಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ 

ಕುತ್ತಿಗೆಯಲಿ ಕೂತ ಕರಗದ ಗಂಟು 

ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ, ಉತ್ತರವೂ, ನೀನೇ ಆಗುತ್ತೀಯ 

ಕನ್ನಡಿಯ ಪ್ರತಿಫಲನ ಬದಲಾಗಿ 

ಹೊರಳುತ್ತೇನೆ ಹೊಸ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ 

ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೇ ಬಾವಿಗಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ 

ಕೈ ಚಾಚಲಾಗದಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವೃತ್ತ 

ಒರತೆ ನೀರ ತಂಪು ಸುಡುತ್ತಿದೆ 

ನೀನು ನೀನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನ್ನಂಥ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ 

ನಾನು, ನಾನಷ್ಟೇ, ಹುಚ್ಚು ಕವಿ 

ನೇಯುವ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ 

ಹೆಸರು, ಯಶಸ್ಸು, ಹಣ, ರೂಪ, ಯೌವನ 

ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ 

ಇಡಿ ಇಡಿಯಾಗಿ ಯಾರೂ ಯಾರವರೂ ಅಲ್ಲ  

ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದ, ಅರ್ಥಗಳಿಲ್ಲ ನನ್ನೊಳಗೆ 

ನನ್ನ  ನಾನೇ ದಿನಾ ಇನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಿರುವುದಾದರೆ 

ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಏನು ಮಂಡಿಸಲಿ, ಹೇಳು? 

ಭಾಶೇ

ಮುಗಿಯಲ್ಲ

ನೀಡಿ ನೀಡಿ ಬರಿದಾದ ಬಾವಿಯಲ್ಲೀಗ ನೀರಿಲ್ಲ 

ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿದ್ದು ಒಳಮುಖವಾಗಿದೆ 

ಅಂತರಾಳವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಗೆದು ಶೋಧಿಸಿದೆ 

ನೀರಿಲ್ಲ 

ಆಕಾಶ ತುಂಬಿರುವ ತುಂಟು ಬಿಳಿಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲ 

ಹಿಂದಿನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲೇ ಸುರಿದಾಗಿದೆ 

ಭಾರ ಕರಗಿ ಮೈ ಹಗುರಾಗಿದೆ 

ನೀರಿಲ್ಲ 

ತೇಲುವ ಮೋಡವ ಕಂಡ ಬಾವಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಲ್ಲ 

ಮಳೆಯೇ ಬಂತೆಂದು ಖುಷಿಗೊಂಡಿದೆ 

ತಿಳಿನೀರನುಕ್ಕಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ 

ತಾಳ್ಮೆಯಿಲ್ಲ 

ಸುಡು ಸುಡು ಎಂದು ಸುಡುವ ರವಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ 

ನೆಲ ಬಿರುಕಾಗಿ ಒರಟಾಗಿದೆ 

ಬೇರು ಬಳಲಿ ಮೀನು ಗುಳೆಹೋಗಿದೆ 

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲ 

ಮೋಡಕ್ಕೆ ಪರಿತಪಿಸಿ ಕಾಯುವ ಬಾವಿಗೆ ಬಾಯಿಲ್ಲ 

ತಂಪಿಲ್ಲದೆ ಒಳಗೇ ಬಿಸಿಯಾಗಿದೆ 

ಕನಸೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೇ ಹುಸಿಯಾಗಿದೆ 

ಮುಗಿಯಲ್ಲ 

ಭಾಶೇ

ಪರಿಮಿತಿ

ಇಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ 

800,00,00,000 ಜನರ ನಡುವೆ 

ನೀನು ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ 

ಲೆಖ್ಖ ಹಾಕು ಸಾಧ್ಯತೆ! 

ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಬಯಕೆ ಸತ್ಯ.

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಾಳಜಿ 

ಮುಗುಳ್ನಗುವಿನ ಸ್ನೇಹ 

ಹೂವಿನಂಥ ಮಾತು 

ಒಳಗೊಳಗೇ ಉರಿವ ಜ್ವಾಲೆ 

ನಾ ಕಟ್ಟಿದ ಕಥೆಯಿರಬಹುದು 

ಮೌನಕ್ಕೂ ಮಾತಿಗೂ ಯುದ್ಧ 

ನಾನು ಮೌನದ ಪರ

ನೀನು ಅಳೆದು ಮಾತಾಡುವವ 

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮೈಲಿಗಳ ಅಂತರ 

ಸಂಯಮದೊಂದಿಗೇ ಬದುಕಿಬಿಡಲೇ 

ಆಕರ್ಷಣೆಗಳ ಅಣಬೆಗಳು ಸಾಯಲಿ 

ಆಸೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಸುಟ್ಟುಬಿಡಲಿ 

ಸಂಗಾತಿ ಸತ್ತ ಒಂಟಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ 

ಹೇಗೂ ನಗುವಿನ ಪಕಳೆಗಳು ಉದುರುತ್ತಿವೆ 

ಮೈ ಸುಕ್ಕಾಗಿದೆ, ಕೂದಲು ಹಣ್ಣಾಗಿದೆ 

ಬರದಿರುವ ನಾಳೆಗಳ ಹೆಗಲಮೇಲೆ 

ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಿರ್ಧಾರ ದೂಕುತ್ತೇನೆ 

ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮಿನಂತೆ ಕರಗುವುದೋ? 

ಕಿತ್ತಿಟ್ಟ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಅರಳುವುದೋ, ಅರಿಯೆ. 

ಭಾಶೇ

ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳನೇ ಹೆಣೆಯುತ್ತಾ 

ಇರುವಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವಾಗ 

ಬೆಚ್ಚಿ ನನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ನನಗೆ ನಾನೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ನನ್ನ ಧ್ವನಿಯು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೇ 

ಕೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ 

ನೀನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ 

ದುಃಖದ ಕಾರ್ಮೋಡವೊಂದು 

ಗಂಟಲಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಾಗ 

ಆಸೆಗಳ ಗಂಟು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ 

ಏನೋ ಸೆಳೆತ ಮರುಕಳಿಸಿದಾಗ 

ಮತ್ತೆ ರಟ್ಟು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ 

ಮುಗಿಯಲು ಇಲ್ಲೇನೂ ಶುರುವಾಗಿಲ್ಲ 

ನೀನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಆರ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ 

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳು ಅರಳಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮೋಹಕ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ 

ನನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಜಪವಿಲ್ಲ 

ನಿನಗೆ ನಾನು ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ 

ನಾನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ 

ನನ್ನ ನಿಧಿಯ ನಿನ್ನೆದುರಿಟ್ಟರೆ 

ಆರಿಸಲು ನಿನಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ 

ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ 

ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯಲಿ ನನ್ನ ನೆರಳಿಲ್ಲ 

ಸಂಧಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ 

ತಿರುಗಾಡುವ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ 

ನಾವಿಬ್ಬರು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ 

ಪಳಗಬೇಕಿದೆ ನಾನಿನ್ನೂ 

ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿರಲು 

ಒಂದು ಎಳೆಯ ತಂತನ್ನು 

ಹಿಡಿದು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟದಿರಲು 

ರಸ್ತೆಗಳ ಮರೆತು ಮುಂದುವರೆಯಲು 

ನನ್ನ  ಮಾತ್ರ ಎತ್ತಿ ನಡೆಯಲು 

ಯಾರೂ ಅಲ್ಲದವರನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು 

ಭಾಶೇ 

ನೈವೇದ್ಯ

 ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲ 

ಮಡಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲ 

ಪೂಜಿಸಲು ಹೂವಿಲ್ಲ 

ಅರ್ಪಿಸಲು ಹಣ್ಣಿಲ್ಲ 

ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನೇ ಇಟ್ಟಿರುವೆ 

ಶುಚಿಯೆಂಬುದು ಒಳಗೂ ಇಲ್ಲ 

ನಾಲಿಗೆಯದೇ ಹಿಡಿತ 

ಕಣ್ಣತುಂಬಾ ಕಾಮನೆಗಳೇ 

ಮನವೋ ಮರ್ಕಟ ಕನಸುಗಾರ 

ಸುಖ ದುಃಖಗಳಲೇ ಮುಳುಗಿ 

ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳಲಿ ಸಿಲುಕಿ 

ಮೌಲ್ಯಗಳ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯಾಡಿ 

ದ್ವಂದ್ವಗಳಲೇ ಸಿಲುಕಿದೆ ಮನಸು 

ಅರ್ಪಿಸಬಹುದೇ ಅಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನು? 

ಮನಸ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಚನೆಗಳನು? 

ದಿನವೂ ಸಾಯುತತಿರುವ ದೇಹವನು? 

ಮರೆತೇ ಹೋಗಿರುವ ಆತ್ಮವನು? 

ಭಾಶೇ

ಮುಟ್ಟು

ನಾನು ಮುಟ್ಟಾಗಿದ್ದೇನೆ 

ಶಾಲೆಯ ಚೀಲ 

ಊಟದ ಬುಟ್ಟಿ 

ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ 

ಹೊಸದಾಗಿ ಒಗೆದು ಒಣಗಲಿ 

ಮುಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ ನನ್ನನ್ನು  

ಆಫೀಸಿನ ಕುರ್ಚಿ 

ಕಾರಿನ ಸೀಟು 

ದಪ್ಪದ ಜೀನ್ಸು

ಹಾಸಿಗೆಯಲೂ ಉಳಿದ ಕುರುಹು 

ನನಗೆ ಈಗ ಮುಟ್ಟು, ಅಷ್ಟೇ 

ಸ್ನಾನ, ಊಟ, ನಿದ್ರೆ

ಮನಸು, ಮಾತು. ಮೂಡು 

ಬೇಕು, ಸಾಕು, ಬೇಡ 

ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಒಂದಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆ 

ಮುಟ್ಟೊಂದೇ ಕಾಡುವ ಕಾರಣ 

ಅಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲ, ಅಲಕ್ಷಿಸಲೂ ಸಲ್ಲ 

ಆಯಾಸವಾದರೂ ದಿನ ಬದಲಾಗಲ್ಲ 

ನನ್ನೊಳಗಾಗುವ ಸ್ರಾವಕ್ಕೆ ದನಿಯಿಲ್ಲ 

ನಾನೇ ಮುಟ್ಟಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಮುಟ್ಟು ನನಗಲ್ಲ 

ಭಾಶೇ 

piece of meat

ಮಾಂಸದ್ದೊಂದು ತುಂಡು 

ಹಸಿವಿಗೆ ಬೇಲಿಯಿಲ್ಲ 

ನಂಬಿಕೆಗಳು ಬದಲಾದಂತೆ 

ಸರಿ, ತಪ್ಪುಗಳಿಲ್ಲ 

ಕೊಳಲನ್ನಾದರೂ ಊದಬಾರದೇ 

ಮೈಮರೆತು ಬಳಿಸಾರುವಂತೆ 

ದನಿಯೇರಿಸಿ ಹಾಡಬಾರದೇ 

ಹಿಂದ್ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಬರುವಂತೆ 

ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲುಜಾರಿದ್ದಾಗಿದೆ 

ನೋವು ಹಿತವಾಗೇ ಇದೆ 

ಮಳೆಯ ನೆನೆದು ಬೆವತಿದ್ದೇನೆ 

ಉಸಿರ ಹಿಡಿದು ಕಾದಿದ್ದೇನೆ 

ನೀಗದ ಆಸೆಗಳ ಭಾರಕ್ಕೆ 

ಕಾಲವೂ ಕುಂಟುತ್ತಿದೆ 

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ವರ್ಷವಾದರೆ 

ನನಗೆ 365 ಒಂಟಿ ರಾತ್ರಿಗಳಾಗಿವೆ 

ಮಾಂಸದ್ದೊಂದು ತುಂಡಷ್ಟೇ 

ಮೆದುಳಿಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ 

ಒಂದೇ ತುಂಡು ಉಳಿದಿದೆ 

ದೇಹ ಕೊಚ್ಚಿ ಛಿದ್ರವಾಗಿದೆ 

ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಪಥ ಹಿಡಿಯಲೇ 

ನಿಟುಕದ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಹುಳಿ 

ಬೇಕು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ 

ಬೇಡೆಂದು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ? 

ಭಾಶೇ

ಅಂತಿಮ

ಕಂಪಿಸುವ ಭೂಮಿ 

ಕಾಲ ಕೆಳಗೇ ಕುಸಿಯಲಿ 

ಪರ್ವತಗಳು ಬಾಯ್ತೆರೆದು 

ಬೆಂಕಿಯ ನೀರನ್ನೇ ಉಗುಳಲಿ 

ಬಿರುಗಾಳಿ, ಚಂಡಮಾರುತ 

ನನ್ನನ್ನೇ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲಿ ದೇಶಾಂತರ 

ಭೂಮಿಯ ಆಯಸ್ಕಾಂತವೇ 

ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಎಳೆದರೂ 

ನಾನು ನಿನ್ನೆಡೆಗೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ 

ನೀನೂ ನನ್ನಡೆಗೇ ಬರುತ್ತಿರುವಿಯೆಂದು 

ನಂಬಿದ್ದೇನೆ 

ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯೇ ನನ್ನ ದಿಕ್ಸೂಚಿ 

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ 

ನಿನ್ನ ತಲುಪುವುದೇ ನನ್ನ ಗುರಿ 

ಜೀವನದ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳೆಲ್ಲಾ 

ನಿನ್ನನೇ ತೋರಿಸುವ ಸಾಧನಗಳು 

ನಾನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೂ ಇದ್ದೇನೆ 

ಗಳಿಸುತ್ತಲೂ, ಕಳೆಯುತ್ತಲೂ ಇದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನೊಳಗಿಂದ ನಾನೇ 

ರೂಪಾಂತರವಾಗುತ್ತಲೂ ಇದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ 

ಕುರೂಪ, ವಿರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ 

ನೀನು ಪ್ರೀತಿಸುವೆಯೆಂದು 

ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ 

ನಿನ್ನೆಡೆಗೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ 

ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತವೇ ಸಾಕ್ಷಿ 

ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ 

ನಿನ್ನ ತಲುಪೇ ತಲುಪುತ್ತೇನೆ 

ನನ್ನದೆಲ್ಲವನೂ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತೇನೆ 

ನಿನ್ನ ಪದತಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು 

ನಿನ್ನ ಕೂಡುವ ಘಳಿಗೆಯ ನೆನೆದು 

ಅಸಹನೆಯಲಿ ಬೇಯುತ್ತೇನೆ 

ನೀನೂ ನನಗಾಗಿ ಇದೇ ರೀತಿ 

ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿರುವೆಯಾ? 

ನನ್ನಡೆಗೆ ಬರಲು 

ಯುದ್ಧಗಳನೇ ಹೂಡಿರುವೆಯಾ? 

ನಾನು ನಿನ್ನವಳೇ ಎಂದು  ನನ್ನನು 

ನಿನ್ನಡೆಗೇ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿರುವೆಯಾ? 

ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವೆಯಾ? 

ಕನಸುತ್ತಿರುವೆಯಾ? 

ಕವಿತೆಗಳ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆಯಾ? 

ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು 

ಅಗೋಚರೀ ತೃಣ ಮಾತ್ರವೇ? 

ಭಾಶೇ 

ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್ಲು

ದಿನವೂ ಸವೆಯುವ ರಸ್ತೆ 

ಮಾಸದ್ದು ಮುಗುಳ್ನಗು 

ಕೆಂಪುದೀಪದ ಎದುರಷ್ಟೇ 

ಎದುರಾಗುವ ಎರೆಡು ಜೀವಗಳು 

ಬೆಂದಿದ್ದೇನು ಬೆಳಗ್ಗೆ 

ಬೇಯುವುದೇನು ಸಂಜೆ 

ಆರಾಮಿದ್ದೀಯ ತಾನೇ 

ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು ಮಾತು 

ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಪ್ತಿ 

ಉಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಉಳಿದು 

ನಾಗಾಲೋಟದ ಕುದುರೆ ಹತ್ತಿ 

ಹೊರಟಾಯಿತು ದಾರಿಹಿಡಿದು 

ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಲಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಭೇಟಿ 

ದಿನವೂ ಹುಡುಕುವ ಕಣ್ಣುಗಳು 

ಕಾಣದ ತಂತೊಂದು ಬೆಸೆದಿದೆ 

ಪರಿಚಯವೇ? ಗೆಳೆತನವೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ 

ಭಾಶೇ 

ವಾಟ್ಸಾಪ್ ವಿಷ

ದಾನವರಿಗೆ ಅಮೃತ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ 

ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದರು 

ಗಳಿಸಿದ್ದರು 

ದೇವರು ಮೋಸಗಾರ 

ಇಂದಿನ ಮಾನವರಿಗೆ 

ಫೋನಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿ 

ಅಭಿಪ್ರಾಯವ ಒಪ್ಪಿದವರೆಲ್ಲಾ 

ಸಹೋದರರು 

ಸುಳ್ಳನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ 

ವಿಷವನ್ನಷ್ಟೇ ಹರಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ 

ಭೇದವನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ 

ಮೆದುಳನ್ನ ತೊಳೆದಾಗಿದೆ 

ಸುಳ್ಳು ರಂಜಕವಾಗಿದ್ದರೆ 

ಮನಸಿಗೆ ಆಪ್ತವಾದರೆ 

ನಂಬಿಕೆಯ ಧೃಡಗೊಳಿಸಿದರೆ 

ಸತ್ಯವನ್ನಾರು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ, ನಂಬುತ್ತಾರೆ? 

ಸಾಯುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ 

ಶಾಂತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ 

ಹಣವಂತರು ಹೆಣಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಣಿವಾಗ 

ಸಾಯಲು ಸಾಲು ನಿಂತವರು 

ಜಾತಿ, ಧರ್ಮವೆಂದು ಹೊಡೆದಾಡಿದರೆ 

ಲಾಭವ್ಯಾರಿಗೆ, ಹೇಳಿ 

ಭಾಶೇ